Kolejna cześć serii „Opowiem ci mamo, co robią…”. Po mrówkach i żabach na naszej półce, przyszła kolej na pająki. Zdecydowanie inny pomysł na książkę niż ten zrealizowany przez Katarzynę Bajerowicz. Daniel de Latour wysyła pająka Kleofasa w podróż. Po drodze spotyka różne stworzenia duże i małe, przeżywa przygody, przygląda się wszystkiemu, co dzieje się w mikroświecie. A dzieje się dużo. Mama komarowa pilnuje swoje małe pociechy chlapiące się w bajorku wody, mrówki wachlują dla ochłody królową, trzmiel zbiera członków swojej orkiestry, kołatki obżerają się w najlepsze … drzwiami, zaniepokojona mama pająkowa szuka swego synka pajączka. Co ciekawe, wśród bohaterów jest mnóstwo stworzeń, których na co dzień nie darzymy sympatią. Same tytułowe pająki budzą w nas różne uczucia. Wiemy, że są pożyteczne, ale czyż nie istnieje coś takiego jak „arachnofobia”? A inni bohaterowie tej opowieści: karaluchy, komary (uwaga - niedługo zaczyna się sezon), kołatki? Autorzy potraktowali te zwierzęta z wielką dozą sympatii, humorem. Postacie te przypominają ludzi - pająk podróżnik, zatroskana mama komarzyca, grające w karty karaluch, zasmucony i przestraszony pajączek. W odróżnieniu od tomiku o żabach (bez porównań jednak się nie obejdzie), główny bohater został osadzony w bajkowym klimacie, w którym nie brakuje (i tu bonus dla rodziców) odniesień do „gadżetów” PRL-u. Można pobawić się stadnie - dzieci niech wykonują zadania przygotowane przez Marcina Brykczyńskiego, a dorośli szukają znaczka z Gagarinem, etykietki oranżady wyborowej, pudełka zapałek, wycinków z prasy codziennej. Książka trochę w konwencji Mamoko - wierszowane zadania zachęcają do ćwiczenia spostrzegawczości: dzieci szukają różnic na obrazkach, zagubionych grosików, cieni robaczków, liczą kołatki, małe komary, topiki. Na kartkach książki dzieje się wiele, nie brak humoru sytuacyjnego Można spróbować odszukać ciąg dalszy na kolejnej stronie, zobaczyć ulubionych bohaterów w nowej sytuacji.